جدیدترین های وب پارسی
مجله خواندنی، پزشکی و زیبایی، سبک زندگی

عجیب ترین و آسان ترین روش لاغری

برای لاغری حتما شما هم انواع تبلیغات درباره قرص ها و رژیم های لاغری را در تلویزیون و سایت های مختلف دیده اید اما این بار یکی از عجیب ترین و آسان ترین روش ها درباره لاغری را با هم می خوانیم که بر پایه تحقیقات معتبر علمی بنا شده است , روشی به نام پیوند مدفوع

میلیون ها نفر از مردم، در حال مبارزه با اضافه وزن هستند و علی رغم تلاش های فراوان و ورزش، موفق به کاهش وزن نمی شوند. به تازگی دانشمندان متوجه شده اند که باکتری هایی که تحت عنوان میکروبیوم در بدن ما زندگی می کنند ممکن است در کاهش یا افزایش وزن مؤثر باشند.

عجیب ترین راه برای لاغری

بررسی های آزمایشگاهی

دانشمندان با بررسی دو موش آزمایشگاهی عاری از میکروب، مطالعه جذابی را انجام داده اند. به یکی از موش ها، باکتری های روده یک فرد لاغر و به دیگری، باکتری های روده یک فرد چاق را داده اند. سپس آن ها را با مقدار غذایی به میزان یکسان، تغذیه کردند و اتفاق جالبی رخ داد؛ موشی که از یک فرد لاغر، باکتری دریافت کرده بود لاغر ماند و موشی که از یک فرد چاق باکتری دریافت کرده بود چاق شد!

علت تفاوت وزن در دوقلوها

با بررسی و تجزیه تحلیل باکتری های روده دوقلوهای چاق و لاغر مشخص شد که افراد لاغر، انواع مختلف باکتری ها را نسبت به افراد چاق دارند. و در یک مورد، که به طور گسترده ای موردبحث قرار گرفت، خانمی بود که هرگز با مشکل اضافه وزن مواجه نشده بود ولی پس از پیوند مدفوع از دختر نوجوان خود که مبتلابه چاقی بود، دچار اضافه وزنی حدود ۳۰ پوند (۱۴ کیلوگرم) شد.

تغییر باکتری های روده با کپسول مدفوع

در حال حاضر این پرسش مطرح می شود که آیا تغییر باکتری های روده فرد، می تواند باعث تغییر وزن، شود یا خیر؟ الاین یو (Elaine W. Yu متخصص غدد بیمارستان جنرال ماساچوست در بوستون (Massachusetts General Hospital) در حال تحقیق در مورد این موضوع است که آیا می توان با دادن کپسولی به افراد چاق که حاوی باکتری های خشک و منجمد شده مدفوع افراد لاغر است، به کاهش وزن آن ها کمک کرد. به گفته وی مطالعات انسانی کمی در این زمینه انجام شده است.

پیوند میکروبی مدفوع (FMT)

چند سال پیش، یک مطالعه منتشرشده در مورد پیوند میکروبی مدفوع (FMT) انجام شد. در این مطالعه، ۱۸ بیمار انتخاب شدند و به صورت تصادفی، گروهی از آنها تحت پیوند میکروبی مدفوع قرار گرفتند و به گروه دیگر پلاسبو (دارونما) داده شد؛ یعنی باکتری های مدفوع خودشان را دریافت کردند. سپس تغییرات حساسیت به انسولین در آنها بررسی شد و مشخص شد، در بیمارانی که FMT را از اهداکنندگان لاغر دریافت کرده بودند حساسیت به انسولین، بهبود یافت.

تغییر در سوخت وساز بدن

تحقیقات دیگری نیز در انسان ها و حیوانات انجام شده است که در آن ها این مسئله موردبررسی قرارگرفته که چه اتفاقی برای متابولیسم بدن (سوخت وساز) می افتد وقتی که فرد، یک دوره کوتاهی آنتی بیوتیک مصرف کرده است؟ ولی ازنظر کار آزمایی بالینی تصادفی سازی شده در انسان، با در نظر گرفتن وزن به عنوان نتیجه، مطالعات زیادی در این زمینه انجام نشده بود.

بررسی شواهد

به بیان دکتر YU شواهد غیرمستقیم بسیاری در مورد ارتباط بین باکتری های روده و وزن بدن وجود دارد. به عنوان مثال، ما در حال حاضر می دانیم که تفاوت زیادی بین باکتری های روده ای انسان ها و حیوانات چاق با انسان ها و حیوانات لاغر وجود دارد.

شواهد دیگری نیز وجود دارد؛ مثلاً در یک محیط آزمایشی، به موش های عاری از باکتری، مقدار زیادی غذا داده شد و مشاهده شد که علی رغم اینکه آن ها نسبت به گروه کنترل که غذای کمتری دریافت کرده بودند، در برابر چاقی مقاوم بوده و چاق نمی شوند! و دلیل این مسئله افزایش سوخت وساز بدنشان بوده که احتمالاً به علت فقدان باکتری های روده ای است.

تأثیر مصرف آنتی بیوتیک ها در بروز چاقی

شواهد دیگری نشان می دهد که دریافت آنتی بیوتیک ها در اوایل زندگی، چه در انسان ها و چه در حیوانات، با اضافه وزن در مراحل بعدی زندگی ارتباط دارد. اما در علم، برای ایجاد یک رابطه روشن و علی بین میکروب ها و بیماری ها، ما مجبوریم یک میکروب را از موجود زنده ای به موجود زنده دیگر انتقال دهیم و سپس ببینیم که آیا این میکروب، بیماری زا است یا ضد بیماری است که این مسئله ممکن است عواقبی نیز داشته باشد مثلاً خطر انتقال عفونت از فردی به فرد دیگر، که باید در انجام این آزمایشات احتیاط کرد.

درمان بیماری های مختلف با پیوند مدفوع

مطالعه به این صورت انجام می شود که ما افراد چاقی را انتخاب می کنیم که برخی از بی نظمی های متابولیک مانند مقاومت علیه انسولین را دارند و سپس به آن ها نمونه FMT افراد لاغر را داده و بعد، تغییرات وزن و متابولیسمشان را مورد ارزیابی قرار می دهیم.

این روش، غیر از درمان چاقی، می تواند برای درمان بیماری های مختلفی مانند بیماری های التهابی روده (IBD) و یک نوع اسهال به نام C diff نیز به کار رود.

حال یک تجربه ی واقعی را درباره این روش برای لاغری با هم مرور می کنیم :

«لارا تامپسون»، ۲۶ ساله بود که زندگی اش عوض شد. در ابتدای سال ۲۰۰۸، او مقیم «رُد آیلند» بود و در یک پژوهشکده پیشگیری از ایدز کار می کرد که ناگهان دچار بیماری اسهال و استفراغ شد.

او در ابتدا فکر کرد که دستگاه گوارشش دچار عفونت ویروسی شده یا نظم دستگاه گوارشش به خاطر استرس به هم ریخته و بنابراین تصور نمی کرد که مشکل اش، بیش از چند روز ادامه پیدا کند.

اما این طور نشد و لارا در عرض سه هفته، بین ۷ تا ۹ کیلوگرم از وزنش کم شد. به خاطر اسهال شدید، مجبور بود هر آن که احساس دفع به او دست می داد به دستشویی برود و نمی توانست سر کارش برود.

وقتی او با یک پزشک مشورت کرد متوجه شد که مشکل اش چیزی بیشتر از یک عفونت ساده ویروسی است. معلوم شد که دستگاه گوارش او با یک باکتری به نام کلستردیوم دیفیشیل Clostridium difficile آلوده شده است. به خاطر وجود مقاومت آنتی بیوتیکی، درمان عفونت با این باکتری دشوار است.

پزشکان، نخست او را با مترونیدازول درمان کردند که آثار جانبی نامطلوبی مثل تهوع و تشدید سردرد میگرنی را در لارا در پی داشت و منجر به درمان او نشد. داروی بعدی که برای تجویز شد، ونکومایسین بود که یک آنتی بیوتیک وسیع الطیف به حساب می آید. این آنتی بیوتیک هم مؤثر نشد و درمان با ونکومایسین باعث شد که عفونت قارچی هم بگیرد.

اوضاع برای لارا بدتر می شد و مسئولان محل کار او، از آنجا که می ترسیدند او عفونت را به بیماران حساس مبتلا به ایدز منتقل کند و شرایط این بیماران را بحرانی کند، از او خواستند که در محل کار حاضر نشود.

چندین ماه، اوضاع به همین روال ادامه یافت، انواع رژیم های دارویی برای لارا تجویز می شد و هیچ کدام موثر واقع نمی شدند، موهای لارا شروع به ریزش کرد و عضلاتش تحلیل رفتند. تا تابستان سال بعد او ۱۸ کیلوگرم از وزنش را از دست داده بود و ناامید شده بود.

اینجا بود که او در اینترنت دنبال درمان های جایگزین جستجو کرد تا اینکه به توضیحاتی در مورد یک شیوه درمانی خاض برخورد که در آن از هیچ دارویی استفاده نمی شد. این درمان عجیب، عبارت بود از «پیوند مدفوع»! بله! اشتباه نخواندید: پیوند مدفوع یعنی قرار دادن مدفوع صاف و رقیق شده فردی با روده سالم در روده بزرگ یک بیمار!

این کار به این منظور انجام می شود که کلونی یا جمعیت باکتریایی یک بیمار با یک کلونی تازه و متفاوت جایگزین شود.

لارا در این زمان چیزی برای از دست دادن نداشت و می خواست این درمان را امتحان کند. در این زمان او تقریبا بیشتر اوقات خود را در دستشویی می گذارند، گریه می کرد و دچار مشکل روحی شده بود.

او از چیزهایی که پیدا کرده بود، پرینت گرفت و پزشکی را پیدا کرد که آشنا باین شیوه درمانی بود. این پزشک «کالین کلی»، یک متخصص بیماری های دستگاه گوارش بود.

در اواخر اکتبر سال ۲۰۰۸، پیوند مدفوع به صورت سرپایی روی لارا انجام شد. مثل یک کولونوسکوپی، لارا قبل از پیوند، داروهای ملینی استفاده کرد که روده اش را پاک کرد. دوست پسر لارا هم دهنده مدفوع شد!

تنها در عرض دو ساعت بعد از پیوند مدفوع، لارا حس کرد که بهتر شده است و با گذشت سه سال از این پیوند، دیگر او دچار عفونت مجدد با کلستردیوم دیفیشیل نشده است.

روده بزرگ همه ما مملو از باکتری هایی است که با ما همزیستی دارند و بیماری زا نیستند، این باکتری های عرصه را برای رشد باکتری های بیماری زا تنگ می کنند. این جمعیت باکتریایی سودمند که به آنها فلورای نرمال روده بزرگ هم گفته می شود، تا زمانی که ترکیب طبیعی خود را داشته باشند، باعث مقاومت ما نسبت به عفونت با باکتری های مثل کلستردیوم می شوند. اما هر زمان که به عللی این ترکیب طبیعی به هم بخورد، روده ما مستعد بیمار شدن با باکتری های بیماری زا می شود.

اینجاست که «پیوند مدفوع» معنی پیدا می کند. دهنده نمونه مدفوع بهتر است یک آشنای نزدیک بیمار باشد، مدفوع صاف شده حاوی فلور میکروبی دهنده است که می توان آن را به شخص انما کرد یا با یک لوله بینی-معده وارد روده باریک شخص کرد.

البته پیوند مدفوع علاوه بر کاربرد درمانی در عفونت روده با کلستریدیوم در درمان بیماری کولیت اولسراتیو که شکلی از بیماری التهابی روده است، هم کاربرد پیدا کرده است.

دکتر الکساندر کروتس، یکی از پزشکانی است که تحقیقات زیادی در زمینه پیوند مدفوع انجام داده است

صحبت از باکتری ها مفید کردیم، آیا راهی نیست که بتوان این باکتری های مفید را به شکل دیگری به بدن انتقال داد؟ آیا فقط بیماران در موارد خاص باید به استفاده از باکتری های مفید روده ای فکر کنند؟

در اینجا لازم است، شما را با اصطلاحی به نام «پروبیوتیک» آشنا کنم، احتمال دارد که شما تبلیغات ماست های پروبیوتیک را دیده باشید و این اصطلاح قبلا به گوشتان خورده باشد.

پروبیوتیک ها، مکمل های غذایی هستند که حاوی میکروب های زنده ای سودمندی هستند که باعث تغییر مطلوب در توازن میکروبی روده می شوند.

فواید استفاده از پروبیوتیک ها متعدد هستند: جلوگیری از رشد باکتری های زیان آور – کاهش کلسترول خون – کاهش مشکلات گوارشی افرادی که نمی توانند قند شیر را تحمل کنند- جلوگیری از سرطان روده – افزایش قدرت پاسخگویی دستگاه ایمنی به تحریکات خارجی، تولید ریزمغذی ها و …

لارا تنها بیماری نیست که تحت این پیوند خاص قرار گرفته است. در حال حاضر شماری از پزشکان و بیماران تلاش دارند که پژوهش های بیشتری در مورد پیوند مدفوع انجام دهند و این شیوه درمانی را استاندارد کنند.

اما جا انداختن این شیوه درمانی چندان ساده نیست و در حال حاضر درمانی است که توسط متخصصان بیماری های دستگاه گوارش فقط در مراکز درمانی خاص و برای بیمارانی که مسئله را درک می کنند، انجام می شود.

برای اینکه پیوند مدفوع از سوی جمعیت بیشتری مورد پذیرش قرار بگیرد، باید پژوهش های بالینی بیشتری صورت بگیرد تا نتایج درمانی دریافت کنندگان پیوند مدفوع با کسانی که بدون پیوند، درمان می شوند، مورد مقایسه قرار بگیرند. البته نخست باید سازمان غذا و داروی آمریکا، مجوز شروع این پژوهش ها را بدهد و از آنجا که این سازمان به صورت معمول فقط داروها، دستگاه ها و فراورده های زیستی و بافتی را مورد بررسی قرار می دهند، ممکن است پیوند مدفوع با هیچ یک از قوانین فعلی این سازمان همخوان نباشد.

منابع: wired و zistamooz و ویکی پدیا و drsosha

منبع : aftabir.com

ارسال دیدگاه

فرستادن دیدگاه